شجاعت امام سخن گفتن درباره شجاعت على امير مومنان ( ع ) مانند سخن گفتن درباره نور خورشيد است كه كارى بس اضافه و بيهوده بشمار مىآيد . چگونه كسى مىتواند دلاورى او را با سخن و قلم به تصوير كشد ؟ شجاعتى كه جبراييل امين و سرور مرسلين ( ص ) در آن باره چنين فرموده‌اند : لا سيف الا ذو الفقار و لا فتى الا على . « 1 » يعنى هيچ شمشيرى نيست مگر ذوالفقار و هيچ جوانمردى نيست

--> ( 1 ) - روايت مشهور آن است كه اين جبراييل بود كه ندا مىداد : لا سيف . . . و گفته شده كه اين رضوان ( ع ) بود كه ندا مىداد . هردو ايشان فرشتگان كريمى بودند . در كنز العمال : 3 / 154 بعد از كشيدن سخن به موضع امام على ( ع ) در روز بيعت عثمان مىآورد كه وى فرمود : شما را سوگند مىدهم به خدا آن دم كه جبرييل بر رسول خدا نازل شد و گفت : اى محمد : لا سيف الا ذو الفقار و لا فتى الا على ، آيا مقصود كسى جز من بود ؟ . . در ذخائر العقبى : 74 به نقل از امام جعفر بن محمد بن على ( ع ) آمده است كه فرمود : فرشته‌اى به نام رضوان در روز بدر از آسمان ندا در داد كه : لا سيف . . . همچنين نگا : الرياض النضره : 2 / 190 ، المناقب ابن مغازلى : 99 - 197 ح 234 و 235 ، شرح النهج : 1 / 28 و : 7 / 219 و : 10 / 182 و : 14 / 251 ، تاريخ طبرى : 2 / 197 و 514 ، فرئد السمطين : 1 / 58 - 236 ح 198 و 199 ، تاريخ دمشق : 1 / 148 ح 215 و 167 ، المناقب خوارزمى : 167 و 213 چ حيدريه ح 200 ، كفايه الطالب : 277 ، سيره ابن هشام : 3 / 52 و 106 ، سنن بيهقى : 3 / 276 ، المستدرك : 2 / 385 ، الرياض النضره : 3 / 155 ، ميزان الاعتدال : 2 / 312 و 317 و : 3 / 324 چ بيروت ، كامل ابن اثير : 2 / 107 ، تذكره الخواص سبط : 26 ، مجمع الزوائد : 6 / 114 و 125 ، تاريخ